| همکاری |
 |
| حمل دریائی |
 |
| سرویس مناسب |
 |
| حمل هوائی |
 |
| رنگهای زنده |
 |
|
|
|
 |
زنجان |
|
|
کوهپایه و دشت های زنجان از سده
های پیش محل اطراق و ییلاق و قشلاق های کوتاه مدت
و کم فاصله چادرنشینان کرد و شاهسون های امیر
افشاری، شاهسون های اینانلو (مستقر در اطراف
قزوین) و لرهایی از تیره های غیاثوند و کاکاوند
بوده است. این عشایر علاوه بر گله داری که شغل
اصلی آنان است به قالی بافی نیز با توجه به ارزش
های اقتصادی آن اهمیت فراوانی می دهند
به جز این بافنده های ایلی در روستاها و شهرهای
زنجان مانند خدابنده – ابهر – خرم دره و تاکستان
نیز قالی بافی رواج قابل توجهی دارد. تنها در تک
بافی ها و کارگاه های شهر زنجان و حومه آن برابر
آماری نه چندان کهنه و قدیمی بر روی 8000 قالی
نزدیک به 16000 کارگر بافنده به کار گره زنی مشغول
بوده اند
روش های بافت در زنجان با توجه به یگانگی زبان و
فرهنگ و ریشه های قومی ساکنین این مناطق شباهت های
فراوان و بی تردید با بافت های آذربایجان دارد. با
مختصری کنکاش و پی گیری نشانه هایی از نقشه ها و
الگوهای قفقاز را نیز در میان طرح های آن می
یابیم، بیشتر درسبک هندسی می بافند. به طور کلی در
این منطقه فرش را در سه نوع مختلف بافته و به
بازار عرضه می دارند
نوع اول قالیچه ها وکناره هایی دو پوده و ضخیم
بافت، نوع دیگر فرش های دو پوده با بافت ظریف که
در ناحیه افشاریه آن ها را با پیروی از طرح ها و
رنگ های بیجار می بافند که در بازار به مراتب
ارزانتر از فرش های بیجار مورد معامله قرار می
گیرند و بالاخره فرش هایی که با تقلید از نقشه های
همدان بافته می شوند
فرش های قدیمی بافته شده در این گروه دارای رنگ
های جالبی هستند که درمیان آن ها آبی روشن، نارنجی
کمرنگ و همچنین رنگ سیاه که کاربرد آن کمتر در فرش
های ایرانی متداول است به چشم می خورد. غیر از این
رنگ ها در مجموعه فرش های زنجان رنگ های کلاسیک
قرمز و آبی و بژ و قهوه ای نیز وجود دارد. اندازه
مطلوب بافنده های زنجانی به طور معمول دو ذرعی و
همچننی کناره می باشد |
|
|
|
